รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
มาตรา ๖๐ กำหนดให้สิทธิประชาชนเข้ามีส่วนร่วมในกระบวนการพิจารณาของเจ้าหน้าที่ของรัฐได้
กฎหมายวิธีปฏิบัติราชการทางปกครองเป็นกฎหมายกลางที่กำหนดขั้นตอน
และหลักการใช้อำนาจของเจ้าหน้าที่ของรัฐในการออกคำสั่งทางปกครอง (มาตรา ๕)
ซึ่งต้องกระทำโดยเจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจ (มาตรา ๑๒) ไม่มีส่วนได้เสีย
(มาตรา ๑๓) การพิจารณาต้องพิจารณาพยานหลักฐานที่เกี่ยวข้องทุกอย่าง (มาตรา
๒๙) คำสั่งทางปกครองต้องชัดเจนเป็นลายลักษณ์อักษร (มาตรา ๓๗)
และเมื่อออกคำสั่งไปกระทบสิทธิของผู้ใด
ต้องเปิดโอกาสให้ผู้ที่ถูกกระทบสิทธิได้มีโอกาสอุทธรณ์คำสั่งทางปกครองนั้น
(มาตรา ๔๔)
รวมทั้งหากมีข้อเท็จจริงเกิดขึ้นใหม่ที่จะทำให้การพิจารณามีคำสั่งของเจ้า
หน้าที่เปลี่ยนไปก็ขอให้มีการพิจารณาใหม่ได้ (มาตรา ๕๔) อย่างไรก็ตาม
หากผู้รับคำสั่งทางปกครองฝ่าฝืนคำสั่งทางปกครองนั้น
เจ้าหน้าที่อาจนำมาตรการบังคับทางปกครองมาใช้กับผู้ฝ่าฝืนได้ (มาตรา ๕๘)
สำหรับผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับกฎหมายนี้ ได้แก่
ผู้ถูกกระทบสิทธิ
ผู้ที่อาจจะถูกกระทบสิทธิหรือตัวแทนของบุคคลที่ถูกกระทบสิทธิในคำสั่งทาง
ปกครองนั้น ซึ่งบุคคลเหล่านี้มีสิทธิตามกฎหมาย คือ
เจ้าหน้าที่ต้องแจ้งสิทธิต่างๆ (มาตรา ๒๗) ให้ทราบ ดังนั้น กฎหมายฉบับนี้
มีความสำคัญที่ประชาชนทุกคนจะต้องทำความเข้าใจเนื่องจากเป็นกฎหมายพื้นฐาน
ที่จะป้องกันสิทธิของตนก่อนไปใช้สิทธิเป็นคดีในศาลปกครอง |
